سروری که از ویندوز به عنوان سیستم عامل استفاده می کند. این نوع مدل سرور معمولا گران تر از سرور لینوکس است.
اگر برنامه شما با استفاده از محصولات مایکروسافت، مانند ASP.NET و C# و SQL Server و غیره ساخته شده باشد، مجبور به استفاده از ویندوز هستید.
ویندوز سرور (Windows Server) یک سیستمعامل سرور است که توسط مایکروسافت توسعه و عرضه شده است. این سیستمعامل برای مدیریت و ارائه خدمات به کاربران شبکه طراحی شده است و از قابلیتهای متعددی برای مدیریت شبکهها، دادهها و برنامهها بهره میبرد.
ویژگیهای ویندوز سرور:
- مدیریت کاربران و گروهها: ویندوز سرور امکان مدیریت کاربران و گروهها، تعیین سطوح دسترسی و امنیتی را فراهم میکند.
- اکتیو دایرکتوری (Active Directory): اکتیو دایرکتوری یک سرویس مدیریت دایرکتوری است که امکان مدیریت منابع شبکه، کاربران و سیاستهای امنیتی را فراهم میکند.
- مجازیسازی: با استفاده از قابلیتهای مجازیسازی مانند Hyper-V، امکان اجرای چندین ماشین مجازی بر روی یک سرور فیزیکی وجود دارد.
- مدیریت ذخیرهسازی: ویندوز سرور ابزارهای قدرتمندی برای مدیریت ذخیرهسازی دادهها، تهیه نسخه پشتیبان و بازیابی دارد.
- وب و اپلیکیشن سرور: با استفاده از IIS (Internet Information Services)، امکان مدیریت و اجرای وبسایتها و برنامههای وبی فراهم میشود.
- امنیت: ویندوز سرور دارای ابزارها و ویژگیهای امنیتی مانند فایروال، آنتیویروس و سیاستهای امنیتی پیشرفته است.
- پشتیبانی از پروتکلهای شبکه: ویندوز سرور از پروتکلهای شبکه مختلفی مانند TCP/IP، DNS، DHCP و غیره پشتیبانی میکند.
نسخههای ویندوز سرور:
- Windows Server 2019: نسخهای مدرن از ویندوز سرور با قابلیتهای پیشرفته مانند هایپردی (Hybrid) و اینتلیجنس (Intelligence).
- Windows Server 2016: نسخهای قدرتمند با امکانات پیشرفته مجازیسازی و مدیریت ذخیرهسازی.
- Windows Server 2012: نسخهای با قابلیتهای مدیریت مبتنی بر ابر (Cloud) و اکتیو دایرکتوری پیشرفته.
- Windows Server 2008: نسخهای پایدار و محبوب با امکانات مدیریت شبکه و مجازیسازی.
کاربردها:
- شبکههای سازمانی: مدیریت کاربران، منابع و امنیت شبکه در سازمانها.
- هاستینگ وب: میزبانی و مدیریت وبسایتها و برنامههای وبی.
- مجازیسازی: اجرای چندین ماشین مجازی بر روی یک سرور فیزیکی.
- ذخیرهسازی و پشتیبانگیری: مدیریت دادهها و تهیه نسخه پشتیبان از اطلاعات مهم.